یا لطیف

با سلام به همه دوستان عزیز من وبلاگم را به ورزش کوهنوردی اختصاص داده ام چون خودم اهل کوه و طبیعتم و از همان روزهای اول شروع کوهنوردیم دلم میخواست وبلاگی بسازم و در مورد کوه و برنامه صعود و از زیبایی ها و عظمت کوه ولذتهایش بنویسم  ولی نشد که الان حدود سه سال میگذرد ولی باز هم جای شکرش باقی است  آخر این که تصمیمم را گرفتم و دیگر اینکه با لطف و عنایت پروردگار و شما دوستان عزیزم با نظرهاتون چه تشویقم کنید و چه انتقاد، مرا دراین مسیر یاری کنید.

آدرس وبلاگ من که بهلی کوه است نام کوهی است در استان گلستان، حدود30 کیلومتری شمال شرقی شهرستان کلاله به ارتفاع1600 متر که پوشش گیاهی آن به صورت چنگلی با تنوع درختی فراوان اعم از میوه ای و بدون میوه که درخت های میوه آن شامل درخت به، کندس، گردو، بلیک، زالزالک، آلوچه و ... است.(نامگذاری درختها به صورت غیر علمی و محلی است).

حال از نام کوه که چرا نام آن را بهلی گذاشته اند برای شما عزیزان بگم که بهلی از ترکیب دو کلمه دو حرفی تشکیل شده (به + لی) است که "به"  همان درخت به با میوه خوشبو است که مربای آن در سفره صیحانه ای لذیذ است و کلمه "لی" هم در زبان ترکمنی  استفاده میشود که به اسم مورد نظر اضافه میشود و این منظور را میرساند که آن چیز در آن مکان فراوان یافت شود. پس این نتیجه را میگیریم که در میان درختان میوه در جنگل درخت به فراوان است و نیز چنین است. ولی برخی دیگر از بومیان منطقه اسم این کوه را بگلی کوه مینامند که بگلی مخفف شده "بیگ" در زبان ترکمنی در طایفه گوگلان یعنی بزرگ و با غظمت معنی میدهد که این کوه در این منطقه نیز بزرگ و با عظمت است و چشم هر بیننده ای را مسحور خود میکند.

کوهنوردی، لذّت آزادی در اوج بلندی ها، و واقعاْ هم چنین است وقتی خود را در دل طبیعت وحشی و در ارتفاعات میبینی و از این شکوه و عظمت الهی که در کوه هست لذّتی وصف ناشدنی به فرد دست میدهد که در هیچ کجای دیگر نمی توان به آن دست پیدا کرد. و این همان نیرویی ماورای طبیعی است در کوه، که کوهنورد را شیفته کوه و تجربه ی دیگری از آزادی در اوج بلنی ها به خود جذب میکند.

اولین تجربه کوهنوردی من از همین بهلی کوه شروع شد و این شد که من شیفته کوه و طبیعت بکر شدم و این نیز یکی از دلایل انتخاب نام وبلاگ من است. اواخر زمستان سال84 بود که برف در ارتفاعات بالا بسار باریده بود و چون اولین تجربه کوهنوردی من با گروه آی گون بود و ارادت خاصی نیز به این گروه دارم در آن روز من به علّت بی تجربگی در ورزش کوهنوردی خیلی خسته شدم و پاهایم به مدت چند روز درد میکرد و از آن روز به بعد بود که پی بردم من عاشق کوه شده ام. آرامش و شکوه و عظمت کوه مرا مجذوب خود کرده بود و تا حالا به چندین کوه مرتفع همراه با گروه متشکل از بهترین دوستانم که بعد از ورود به این ورزش  با آنها آشنا شده ام صعود کرده ام و در هر بار صعود تجربه تازه ای کسب کرده ام و آشنایی با کوهنوردان دیگر مناطق و هم صحبتی با آنها نیز بر تجربیات ناچیز من افزوده است. آرزو دارم که روزی بر بلندترین قلّه جهان،اورست قدم نهم و دستهایم را بسمت آسمان بلند کنم و از خالقم بخواهم که مرا بر فتح قلّه رفیع انسانیت نائل گرداند. به امید آن روز.